Volg ons

Bezienswaardigheden

Eigenlijk teveel om op te noemen...

Misschien wel de belangrijkste reden waarom de Costa de Prata zo gewaardeerd wordt: de hoeveelheid en kwaliteit aan bezienswaardigheden.

De ruime stranden en opzienbarende natuur, de bijzondere musea, de historische steden en kloosters en de schilderachtige plaatsjes. Eigenlijk teveel om op te noemen maar we doen tóch een poging:

Subcategorieën

World Heritages

World Heritages

Maar liefst 5 van de 14 Portugese werelderfgoed-sites zijn hier te vinden

  1. Klooster van Alcobaça
  2. Klooster van Batalha
  3. Culturele landschap van Sintra
  4. Tempeliersburcht van Tomar
  5. Universiteit van Coimbra

Daarnaast staan er 11 sites op de ´Tentative List´, sites die zijn genomineerd om op de UNESCO Werelderfgoedlijst te worden gezet. Hiervan zijn er 3 in de Costa de Prata te vinden.

  1. Historisch centrum van Santarém
  2. Paleis, klooster en koninklijk jachtterrein van Mafra
  3. Spoor van dinossaurus pootafdrukken ICNITOS de Dinossáurios in Bairro
Toon items...
Spannende grotten

Spannende grotten

Spectaculaire druipsteengrotten

In het natuurpark Serra d'Aire e Candeeiros kunt u een aantal druipsteengrotten bezoeken. Alle drie geven een spectaculaier blik onder de aarde. De grotten zijn op sommige plekken extra mooi verlicht. Ook vinden er regelmatig tentoonstellingen in plaats.

Er zijn verschillende locaties, te weten:

  • Grutas Alvados/ San Antonio
  • Grutas da Moeda
  • Grutas Mira d’Aire

Laatstgenoemde heeft de prijs 'Natuurwonder van Portugal' gewonnen.

Toon items...
Bijzondere musea

Bijzondere musea

Van Buddha tot Dino

Behalve veel historische gebouwen, zijn er in de Costa de Prata ook veel leuke en interessante musea en beeldenparken. Vaak verrassend modern en multimediaal.

Naast de 'indoor' musea is er een aantal openlucht tentoonstellingen en opgravingen. Wat te denken van de dinosaurus-pootafdrukken of het indrukwekkende Buddha Eden?

Toon items...
Gezellige markten

Gezellige markten

Een onvergetelijke belevenis

Naar een markt gaan in de Costa de Prata is een hele belevenis; het grote verschil met de markten in Nederland is dat je er echt alles kunt kopen wat je maar bedenken kan. Van kleding (van casual tot herenkostuums) en schoenen tot gereedschap, vloerkleden, destilleerketels, paardenzadels en levende dieren zoals kippen, konijnen en puppies.

Toon items...
Natuur en Cultuur

Natuur en Cultuur

Genieten maar!

Voor zowel de natuur- als cultuurliefhebber komt in deze regio niets te kort. Het natuurpark Serra d’Aire e Candeeiros bijvoorbeeld heeft misschien geen eenvoudige naam maar is groter dan de Nederlandse Veluwe. Het is een waar wandelparadijs maar ook de mountain-biker en speloloog zullen het geweldig vinden. De vele historische gebouwen en steden, de boerenmarkten, de (fado-) concerten en musea maken de innemenede Portugese cultuur tastbaar.

Toon items...

Terug van weggeweest

In februari 2018 is Dino Parque geopend, een groot park bij Lourinhã waar je heel veel dinosaurussen op ware grootte kunt bekijken.

www.dinoparque.pt

Bij Bairro, gelegen tussen Fátima en Torres Novas, is een heel spoor (bijna 150 meter lang) van voor- en achterpootafdrukken van dinosaurussen gevonden. Deze 'Pedreira do Galinha' is maar liefst 175 miljoen jaar oud. Rond de opgraving is een pad aangelegd, zodat je het hele spoor kunt volgen.

www.pegadasdedinossaurios.org
 

Dino-museum

In Lourinhã is een klein dinosaurus museum gevestigd. Te zien zijn onder andere botten, eieren en pootafdrukken van dinosaurussen.

www.museulourinha.org

De geschiedenis van het klooster, een lovestory

De Real Abadia (koninklijke abdij) de Santa Maria vormt in vele opzichten het hart van Alcobaça.

Het begon allemaal toen koning Alfons I aan de heilige Bernard beloofde hem een stuk grond te geven als het zou lukken de stad Santarém op de Moren te veroveren. Deze verovering was in 1147 een feit, en in 1178 begonnen de cisterciënzers met de bouw van het klooster, en zo’n 45 jaar later was het klaar. Het werd al snel het belangrijkste cisterciënzer klooster in Portugal. Zowel de kerk als het klooster zijn van oorsprong gotische gebouwen. Later zijn delen aan het klooster toegevoegd in andere bouwstijlen, zoals de twee baroktorens.

Oorspronkelijk was het complex veel groter, maar de aardbeving van 1755 en de Franse bezetting aan het begin van de 19e eeuw hebben grote delen van het klooster verwoest. Wat overbleef is echter nog steeds een gigantisch complex, dat deels open is voor het publiek. Een bezoek aan het klooster is zeker de moeite waard, u ziet dan onder andere de kruisgangen, het lavatorium, de indrukwekkende keuken, de eetzaal, de kapittelzaal, en het dormitorium.

Een lovestory

In de kerk liggen de lichamen van Pedro I en Inês de Castro, elk in hun eigen sarcofaag. Hun liefdesverhaal is zeer beroemd. Pedro, zoon van Afonso IV, zou trouwen met de Galicische Constança. Zij kwam naar het Portugese hof met onder andere haar hofdame Inês. Pedro en Inês werden smoorverliefd op elkaar. Dit verontrustte Afonso IV zo erg, dat hij besloot Inês terug te sturen naar Burgos. Pedro en Constança trouwden, maar Pedro kon Inês niet vergeten.

Toen Constança stief in 1345 kwamen Pedro en Inês weer bij elkaar, en zij trouwden in het geheim. Samen kregen ze 4 kinderen. Afonso IV kon zich echter niet bij neerleggen, en beval in 1355 de dood van Inês; ze werd door huurmoordenaars onthoofd. Pedro was woest en wilde wraak. Na zijn troonsbestijging in 1357 heeft hij meteen de huurmoordenaars, die waren gevlucht naar Galicië, laten uitleveren. Hij heeft ze in Santarém op gruwelijke wijze laten martelen tot de dood volgde, en hun lichamen tentoongesteld.

In 1361 liet Pedro het lichaam van Inês balsemen en gekleed als koningin op een troon naast hem in de kathedraal zetten. Alle leden van de adel en de volksvergadering werden gedwongen haar hand te kussen waarmee ze postuum gekroond werd. Daarna werd haar, inmiddels koninklijke, lichaam naar Alcobaça gebracht en in een sarcofaag geplaatst. Op bevel van Pedro werd zijn eigen sarcofaag recht tegenover die van Inês gezet, zodat zij bij hun herrijzenis op de dag des oordeels elkaar weer in de ogen kunnen kijken.

Meer over het leven als monnik in het klooster van Alcobaça

Treed binnen...

www.mosteiroalcobaca.pt

Waterwerk

Als het regent stroomt het water over het tapijt van grote granieten stenen en wordt opgevangen in een immense collector .

Op natuurlijke wijze wordt het water gefilterd en gezuiverd in de buik van de berg en gestuurd naar de publieke fontein op het dorpsplein als drinkwater voor de bevolking van Mendiga. (2480 Porto de Mós)

In het park staat een educatief schaalmodel van de waterwinning. Ook is er een speeltuin voor kinderen, barbecue en toiletten.

Ontstaan Castelo dos Templários en Convento de Cristo

Door aansporing van twee elkaar opvolgende ridderorden is deze burcht ontstaan. Dit waren religieus-militaire verenigingen van ridders, die zich tot taak hadden gesteld het Heilige Graf in Jeruzalem en de pelgrims op hun tocht daarheen te beschermen. De combinatie van monnik en ridder was in de Middeleeuwen een normaal en geaccepteerd verschijnsel.

Orde van de Tempeliers

Voor Tomar was in eerste instantie de in 1119 in Jeruzalem opgerichte Orde Der Tempeliers belangrijk. Deze orde had zijn hoofdzetel in een deel van een paleis in Jeruzalem. Het paleis stond op een plein waar vroeger de tempel van Salomo gestaan had, vandaar zijn naam. De leden van de orde waren te herkennen aan een witte mantel met een achtpuntig rood kruis op de borst. Aan het hoofd van de orde stond een grootmeester.

De Portugese tak, de 'Ordem da Cavalaria do Templo' , kortweg Templários, had zijn zetel in Tomar. Behalve bij de Kruistochten naar het Heilige Land waren zij ook nauw betrokken bij de strijd tegen de Moren op het Iberisch Schiereiland. Zo hadden zij een belangrijk aandeel in de verovering van Santarem en Lissabon in 1147. Voor zijn daden werd de orde beloond met burchten en landgoederen. Dit was niet alleen in Portugal, maar ook elders het geval. In Europa ontstonden zo rijke, machtige regionale orden, waarbij de 'Ordre du Temple' in Parijs de machtigste werd. Wereldlijke leiders moesten rekening houden met deze machtsfactor.

Filips IV de Schone, koning van Frankrijk, was dit gegeven een doorn in het oog. Hij klaagde de tempeliers aan wegens zedeloosheid, verwereldlijking en machtsmisbruik. Hij wenste geen staat binnen de staat. Het bezit van de orde in Frankrijk werd geconfisqueerd en de onder druk geplaatste paus Clemens V, in ballingschap in Avignon, ontbond in 1312 de gehele orde. In Spanje en Portugal stuitte dit op groot verzet. Paus Johannes XXII, Clemens' opvolger, schonk daarop de Iberische vorsten het recht nieuwe orden te stichten en deze toegankelijk te maken voor de vroegere tempeliers.


Orde Christusridders

Hierop stichtte koning Dinis in 1319 de orde der Christusridders, ‘Ordem da Cavalaria de Nosso Senhor Jesus Cristo’, die in 1350 door paus Julius III verbonden werd met de Portugese kroon. Een aantal jaren was Castro Marim in de Algarve het hoofdkwartier van de orde, maar in 1356 vestigden de ridders zich in Tomar. De orde kon zodoende de materiële welstand der tempeliers verder uitbreiden. Alleen de naam was veranderd, verder bleef alles bij het oude.

Na de definitieve verdrijving van de Moren kreeg de orde een nieuwe opdracht: de vergroting van de Portugese koninklijke macht. Hendrik de Zeevaarder en Manuel I werden grootmeesters en konden zo de orde gebruiken voor hun idealen. De orde financierde de ontdekkingsreizen en verzorgde de bekering tot het christendom van de 'ongelovigen'. Hun symbool,  het achthoekige rode kruis (overgenomen van de tempeliers), werd een begrip. Het was onderdeel van het wapen van Manuel I en het sierde elk zeil van de karvelen van de ontdekkingsreizigers.

Na deze roemruchte periode werd hun macht echter beperkt, doordat João III in 1523 bepaalde dat het religieuze aspect weer de boventoon moest gaan voeren. De orde werd weer een zuivere monniksorde.In 1789 volgde de secularisatie en bij de val van de monarchie in 1910 werd de orde opgeheven.

Pagina 1 van 3