Iris Franken

Iris Franken

Casas Fruta holiday rentals ruime en comfortabele vakantiehuizen

dinsdag, 15 oktober 2019 18:44

Vakantie voor Levensgenieters

Arroz de Marisco met een heerlijke Vinho Verde of een eenvoudige maar overheerlijke Frango Assado... Zo maar een paar gerechten die geserveerd hebben op de terrasjes aan de baai van São Martinho do Porto. Een gezellig strandplaatsje aan een bijzondere baai in midden-Portugal.

Costa de Prata

De Costa de Prata of Zilverkust zoals dit gebied heet, staat bol van de bezienswaardigheden. Een groot aantal ervan is door Unesco aangewezen als World Heritage. Je vindt ze in plaatsen als Alcobaça, Tomar en Batalha. Stuk voor stuk absoluut een bezoek waard.

De regio staat ook bekend om haar eindeloze en veelal lege stranden waar het heerlijk uitwaaien is. En wist je dat nabij de plaats Nazaré de hoogste surfgolven ter wereld (!) gemeten zijn? Qua natuurgeweld gaat het er wat rustiger aan toe in Foz do Arelho, een strandplaats aan de monding van de Lagoa de Obidos. Er worden veel watersporten gedaan, er zijn brede stranden en je vindt er leuke strandtentjes.

Mercado Medieval

Een ‘must see’ is het historische plaatsje Óbidos. Niet alleen om het plaatsje zelf, maar ook vanwege de evenementen die er georganiseerd worden. De bekendste is de jaarlijkse Mercado Medieval, de middeleeuwse markt. Maar er is ook chocoladefestival, een boekenfestival en een klassieke muziekfestival met concerten van internationale pianisten.

Biken & Hiken

Meer in het binnenland tref je ondermeer de Serra d’Aire e Candeiros, een ruig natuurgebied (zo groot als de Veluwe) waar je prachtige wandelingen kunt maken. Of een tocht per mountainbike of paard. Bezoek daar ook een van de indrukwekkende grotten of de bijzondere zoutpannen van Rio Maior.

Centraal tussen al dit beziens- en beleefwaardige, vind je onze vakantiehuizen. De casas zijn ruim opgezet en comfortabel. Met een mooie tuin en veel privacy. Dichtbij de kust en op een uurtje van Lissabon. Geniet van de zon op het zwembadterras, geniet van het uitzicht op je overdekte veranda. Geniet van het Portugese leven!

Até breve!

dinsdag, 02 juli 2019 14:22

10 jaar Casas Fruta

Juli 2019: 10 jaar geleden ontving Casas Fruta haar eerste gasten

Tien jaar! Het lijkt zo kort, en toch ook zo lang. En er ging heel wat aan vooraf...

In 2004 kregen we het idee om ooit naar Portugal te willen verhuizen, in 2006 kochten we de grond voor Casas Fruta, de bouw begon in 2008, en na een hele hoop ik-vertrek-achtig-gedoe was de opening in juli 2009.

Ach ja, de bouw, we hadden er zo mee in Ik Vertrek gekund. Het leek allemaal voorspoedig te gaan, totdat we begin 2009 bericht kregen dat de einddatum van de bouw een paar maanden was uitgesteld. We voelden nog geen nattigheid, dat kwam vast en zeker door die roze bril, we waren er vast van overtuigd dat de bouw echt zoals beloofd in mei klaar zou zijn. En dan zouden wij aan de slag gaan, met heel veel hulp van familie en vrienden, om de huizen in te richten en klaar te maken voor de eerste gasten.
We hebben ingericht in mei, dat wel, maar de huizen waren nog niet klaar. De aannemer was failliet en inmiddels met achterlating van een dikke stapel onbetaalde rekeningen met de noorder- danwel zuiderzon vertrokken. Het was een zware tijd, maar we wisten zeker dat het hoe dan ook afkwam. Dat is dus gelukt, maar het viel niet mee, het heeft ons heel wat hoofdbrekens opgeleverd en nachtrust gekost en volgens mij is het ook de oorzaak van mijn grijze haren.
En nu, 10 jaar later, kunnen we er inmiddels om lachen.

Sinds de opening is er al zo veel veranderd, teveel om op te noemen. Nou vooruit, om er een paar te noemen: alle borders zijn bedekt met plastic en grind, de huizen zijn al 2x geschilderd, het tuinmeubilair is vervangen, er is een schaduwterras gemaakt bij het zwembad, er is een carport met zonnecellen geplaatst waarmee we elektriciteit opwekken, de bedden zijn vervangen.
En ook niet onbelangrijk, de gemeente heeft de weg geasfalteerd.

In die 10 jaar hebben we vele honderden gasten van diverse nationaliteiten mogen ontvangen. En elk jaar zijn er weer mensen die terugkomen, voor ons een mooi teken dat we het goed doen.

En we vinden het leuk om te doen. Zo leuk dat we in 2013 Villa Limão hebben gekocht, en sinds 2017 zijn we de trotse eigenaren van Silver Coast Glamping. Allemaal in dezelfde straat, en voor elk wat wils.

We hebben zin in de volgende 10 jaar, we zijn heel benieuwd wat we nog voor veranderingen en/of vernieuwingen weten te bedenken. En we hopen nog heel veel leuke, gezellige gasten te mogen ontvangen!

dinsdag, 15 november 2016 16:17

Portugal dos Pequenitos

In Coimbra kun je een bezoek brengen aan Portugal dos Pequenitos, oftewel Portugal van de kleintjes. Het is een recreatief-educatief park speciaal voor kinderen.

Het park bestaat uit verschillende delen, zoals Monumentaal Portugal (miniaturen van diverse Portugese monumenten), Portugees-sprekende Landen (miniaturen uit o.a. Afrikaanse landen, Brazilië, Macau), De Eilanden (miniaturen van de Azoren en Madeira), Coimbra, en Regionale Huizen.

Ook is er een klederdracht museum, waar zo’n 300 miniaturen van kleding uit de de periode 16e tot 20e eeuw te zien zijn. Alles is handgemaakt, en in 1950 aan het museum gedoneerd.

Daarnaast is er een Barbie museum, de collectie met ruim 300 barbiepoppen is de grootste in Portugal en misschien wel de grootste van Europa. De collectie omvat o.a. de eerste Barbie uit 1959, de Barbies of the world, de Hollywood collectie, Barbies aangekleed door internationale couturiers, en nog veel meer.

Portugal dos Pequenitos staat ook bekend om de sculpturen en architectonische kunst. De miniaturen zijn van goede kwaliteit en zeer gedetailleerd, en zijn interessant voor jong en oud.

zaterdag, 16 januari 2016 11:07

Toeterbrood

Portugal is een land waar men gewoon is vers voedsel te eten. Maar elke dag je boodschappen doen valt niet mee als je in een klein dorpje woont, je geen vervoer hebt, en er als je geluk hebt alleen een klein buurtwinkeltje is.

Groenten en fruit verbouwt men als het even kan zelf. Zelfs al is er maar een klein stukje grond bij het huis, er is altijd plek voor kool, zeker voor het soort koolplanten dat een lange steel vormt waaraan de koolbladeren groeien: je plukt wat je nodig hebt, de plant produceert continu nieuwe bladeren, en zo heb je het hele jaar door verse kool. Er wordt trouwens ook stevig geruild: de een heeft heel veel aardappelen, de ander heeft veelteveel sinaasappels, en weer een ander heeft honderden liters wijn van eigen druiven. En kun je niet ruilen? Dan krijg je het gewoon. Heel simpel.

Voor vlees zorgen is ook niet een groot probleem. Vaak hebben mensen een paar kippen, niet alleen voor de eieren maar ook voor het vlees. Sommigen hebben zelfs een eigen varken, die krijgt al het afval en restjes en als het dier groot en vet genoeg is wordt het geslacht. De hele familie komt dan helpen om al dat vlees te verwerken, en er wordt echt niets weggegooid.

Brood kun je natuurlijk zelf bakken maar het is een hele klus, men bakt dan vaak voor een hele week, maar in de vochtige winters kun je het brood niet een week bewaren. Wij zijn gewend brood in de vriezer te stoppen en het er uit te halen zodra je het nodig hebt, maar dat kun je geen vers brood meer noemen natuurlijk. Trouwens, ik vraag me af of, bijvoorbeeld bij ons in het dorp, veel vriezers staan. Ik durf het te betwijfelen. Maar goed, ik dwaal af.
Vis dan, het staat bij de meeste Portugezen zowat dagelijks op het menu, en dan vooral bacalhau, maar vis kun je natuurlijk helemaal niet zelf produceren. Hoe kom je dan aan je vis?

Heel eenvoudig: sinds jaar en dag rijden bakker en visboer hun dagelijkse route langs de verschillende dorpen om hun klanten van vers brood en verse vis te voorzien. Vaak zie je 's-ochtends al vrouwen langs de kant van de weg staan, wachtend op de leverancier. Samen wachten is wel zo gezellig, en het is meteen een mooie gelegenheid om elkaar even over de laatste nieuwtjes bij te praten. Je weet precies wanneer de bakker of visboer er is, zodra ze in het dorp zijn laten ze dat weten door hard en lang op de claxon van de auto te drukken. Wij noemen het daarom gekscherend toeterbrood en toetervis.
Als iedereen van verse waar voorzien is, en ook de laatste nieuwtjes van de leverancier zijn vernomen, gaat iedereen weer naar huis met het eten voor die dag. En de volgende dag begint het ritueel van voren af aan. Behalve op zondag, maar dan ga je met de lunch gewoon naar het plaatselijke restaurant om "cozido à Portuguesa" te eten. En dan eten ze zoveel dat ze 's-avonds toekunnen met de restjes van de vorige dag. En op maandag is er dan gewoon weer verse aanvoer van brood en vis. Simpel toch?

woensdag, 22 april 2015 20:52

Ssssssssssssssss...

Ik ging vanmorgen even via de keukendeur naar buiten, en terwijl ik het pad op stapte hoorde ik rechts van me geritsel in het grind. Ik keek en zag een slang achter het pampasgras tussen de stenen van de stapelmuur wegglijden. Mooi, maar ook een beetje griezelig...

Weer binnen keek ik uit het raam en zag een parelhagedis op ongeveer dezelfde plek lopen. Dat leek me slecht voor zijn gezondheid, maar goed, zo gaat dat in de natuur.

Toch wilde ik die slang op de foto hebben. Eerst zag ik hem met z'n kopje tussen de stenen uitkomen. Op een andere plek trouwens dan waar hij tussen de stenen schoot, kennelijk kun je achterlangs onder het grasveld. Ineens gleed hij tussen de stenen vandaan en verdween weer achter het pampasgras. Daarna weer even niets, totdat hij weer tevoorschijn kwam, in de border aan de bovenkant van de muur. Snel greep ik naar m'n camera, maar ik tikte per ongeluk tegen een randje, en meteen schoot hij weer weg. Ik was binnen hè, hij een meter of 6 verderop buiten. Weer een poosje gewacht, intussen een boterham etend, en daar was hij weer, in de border, met z'n kop boven een plant uit.

Deze foto is trouwens 2 uur later genomen, op dezelfde plek waar de slang tussen de stenen uit kwam. Ik wil niet weten wat er nog meer achter die stenen zit! Heel naïef dacht ik dat er alleen hagedissen en vogeltjes zaten, maar nee hoor, de wildernis begint gewoon op de drempel.

vrijdag, 09 januari 2015 17:00

Lissabon

Ontdek Lissabon op bijzondere manieren

Over Lissabon zijn talloze reisgidsen geschreven, boordevol informatie over alles wat de stad te bieden heeft. Daarom zul je dergelijke informatie niet vinden op deze pagina. In plaats daarvan geven we je een aantal tips om de stad op een andere manier te beleven.

Just Lisbon laat je kennismaken met Lisboa in je eigen taal. Renate neemt je lopend of fietsend mee en laat je de mooiste plekken van de stad zien, en vertelt je onderweg over onder meer de Portugese geschiedenis, de cultuur, de gastronomie.

Lisbon Walker biedt diverse wandelingen door de stad, onder begeleiding van een Engelssprekende gids (maandag-vrijdag). Lisbon Walker biedt een ruime keuze uit verschillende wandelingen. Alles wat je hoeft te doen is je op de juiste tijd bij het meeting point te melden.

Ook Lisbon Free Tour biedt wandelingen door de stad. De Engelssprekende gidsen zijn allemaal geboren en/of getogen in de stad, en kunnen je dus van alles vertellen.

 

Verplaats je je liever rijdend door de stad? Dat kan natuurlijk ook.

Doorkruis Lissabon bijvoorbeeld in een GoCar. GoCar biedt diverse tours door de stad, je rijdt zelf in zo'n grappige knalgele GoCar rond. Een geweldige manier om de stad te ontdekken.

Ook een tour door Lissabon met een buggy of een Segway behoort tot de mogelijkheden. Kijk op de website van Red Tour Lisbon voor alle mogelijkheden.

En als je geen zin hebt om zelf in een vreemde stad aan het verkeer deel te nemen, huur je gewoon een motorfiets met zijspan, oftewel een SideCar. Een passagier in de zijspan, een passagier achterop bij de chauffeur, en rijden maar.

Of je huurt een tuk-tuk, ook dat kan in Lissabon. Kijk maar eens bij Tuk Tuk Lisboa.

Maar er is meer, want zelfs vanuit de lucht kun je Lissabon bekijken, in een helicopter van Lisbon Helicopters.

Van al dat toeren door de stad krijg je trek. Dus waarom zou je dat niet combineren? Dat is precies wat Taste of Lisboa biedt! Er zijn diverse tours door de stad die je kennis laten maken met culinair Portugal: de beste kaas, de lekkerste ham, de heerlijkste vis, de zoetste kersenlikeur (ginjinha), en nog veel meer. Ontdek het zelf!

Meer dan genoeg mogelijkheden dus voor een geweldige tijd in Lissabon!

Tip: Kijk eens op weheartlisbon.com voor nog veel meer inspiratie!

maandag, 16 december 2013 11:51

Excursies

Geniet van een georganiseerde actviteit

Adventure By You biedt allerlei activiteiten en excursies aan, zoals bijvoorbeeld dolfijnen spotten, paardrijden op het strand of in de natuur, fietstochten, of een wijnexcursie. Begeleiding is in het Engels.

Atlantic Safaris in Nazaré laat je genieten in en op het water. Flyboarden, dolfijnen spotten, een tour naar de Berlengas, duiken, en nog veel meer. Begeleiding is in het Engels.

In het laagseizoen biedt Jinah Trans een programma met begeleide excursies. Jan en Hilde nemen je graag mee naar de mooiste plekken van de Costa de Prata. Begeleiding is in het Nederlands.

maandag, 16 december 2013 11:45

Karten

Need for speed?

Eerst een rondje stevig karten, en daarna bijkomen op het strand? Ook dat kan in de Costa de Prata!

Er is een outdoor kartbaan bij Lourinhã, Bombarral, bij Batalha, en bij Leiria.
In Caldas da Rainha is een indoor kartbaan.

maandag, 03 november 2014 10:34

Mislukt

Een Portugese specialiteit is marmelada, een dikke gelei gemaakt van kweeperen. Lekker op brood, of met een stuk kaas bij de borrel.

De kweepeerboom in de tuin van Casa Limão gaf heel veel vruchten dit jaar. Zonde om daar niks mee te doen, dus ik ging met een paar kilo kweeperen de keuken in om zelf marmelada te maken. Het is op zich niet moeilijk; je moet alleen veel geduld hebben, want de prut moet uren koken, en je moet regelmatig roeren. Tijdens dat proces verandert de kleur van lichtroze naar donkerrood.

De belangrijkste eigenschap van kweeperen is dat ze heel veel pectine bevatten, wat er voor zorgt dat het uiteindelijk zo'n hele dikke gelei wordt. Dus geen gedoe met jam die niet dik wil worden, zou je denken. Er moest ook nog een enorme hoeveelheid suiker in, dat vind ik altijd vreselijk want dan proef je de vrucht zelf niet meer, dus doe ik er altijd wat minder in. Na een uur of 4 deed ik wat prut op een koud schoteltje en dat werd goed stijf. Het smaakte heel zoet, naar mijn smaak veel te zoet, maar daar kon ik niks meer aan veranderen.

Ik had een pan vol, dus ik kon heel wat vormen vullen. De volgende ochtend keerde ik een vorm om in de verwachting dat daar een stevige, mooi gevormde gelei uit zou komen. In plaats daarvan liep de prut er even hard weer uit als het er in was gegaan. Alleen het bovenste laagje bleek dik, de rest was nog vloeibaar. Dus heb ik alles weer teruggedaan in een pan, weer pruttelen en roeren, maar helaas: de volgende dag bleken de vormen wederom gevuld met vloeibare prut.

Toen was ik er klaar mee! Ik vond het toch veel te zoet, en ik had geen zin om er nog meer tijd en energie in te steken. Ik heb de hele handel in de afvalemmer gegooid. Als ik 's marmelada wil eten koop ik het wel. En volgend jaar maak ik gewoon kweeperentaart , en ga ik kweeperen inmaken. Ik kijk er nu al naar uit!

vrijdag, 09 mei 2014 00:00

Gescharrel tussen de stenen

Parelhagedis2Al heel lang scharrelde er in Junqueira iets tussen de stenen bij de terreinmuur. Ik kon nooit zien wat het was, want als ikaan kwam lopen verdween het snel tussen de stenen. Dus nam ik mijn camera mee als ik in de Casas Fruta tuin aan het werk ging, en keek af en toe voorzichtig over de muur om te zien of die scharrelaar weer tevoorschijn kwam, zodat ik er een foto van kon maken. Mijn geduld werd beloond, want ineens zat daar een mooie parelhagedis. Hij was helemaal uit zijn schuilplaats tevoorschijn gekomen. Ik durfde niet te dichtbij te komen, bang dat hij zich weer zou verstoppen, dus de foto die ik maakte was wel aardig maar niet wat ik had gehoopt.

Na een paar weken lukte het eindelijk. De zon scheen, ik kon dichterbij komen, en de hagedis kwam lekker in de zon zitten. Helaas kwam hij deze keer niet helemaal uit zijn schuilplaats tevoorschijn, hoe geduldig ik ook wachtte. Maar dat geeft niks, ik ben heel blij met de foto's!

Parelhagedis3Op de eerste foto kun je goed zien dat hij nog een beetje aan het vervellen is. En op de tweede foto komt hij net weer uit de buis kruipen, het ziet er heel grappig uit!

 

 

 

 

 

Pagina 1 van 2