Mijn leven in Portugal deel 2

Geschreven door

emmerNa gedane arbeid (opknappen van de bad- en slaapkamer) gaan we om 6 uur even op bezoek bij de blikslager, waar we een maand geleden wat lekke, zinken emmers gebracht hebben om te laten repareren. We leren steeds meer mensen kennen die nog de oude ambachten uitoefenen. En behalve dat dat heel leuk is, is het ook nuttig. Maar helaas, onze dorpsgenoot heeft de emmers goed opgeborgen en er niets aan gedaan. Hij moet er zelf om grinniken. Ik vertel hem dat ik morgen onze emmer nodig heb. Het gaat om een douche-emmer, waarbij je aan een ketting trekt en dan stort het water over je heen. Naar gelang het water langer in de zon gehangen heeft, heb je warm(er) of kouder water. Maar ondanks mijn redelijke Portugees, kan ik hem niet overtuigen dat dit waar kan zijn. Hij gelooft niet dat ik deze emmer echt nodig heb en gaat dus niet de hele nacht doorwerken. Hij biedt ons een glaasje wijn aan. En nou eens geen vinho caseiro (eigengemaakte wijn), maar een frisse, sterke rode wijn, die mij meteen naar het hoofd stijgt. Hij belooft dat hij de komende week de emmers gaat repareren. Dat hopen we dan maar.

Vervolgens gaan we naar onze vriend Antonio, de timmerman die ons de eerste vijf jaar veel geholpen heeft met onze verbouwing of liever gezegd heropbouw van ons huis en de gastenverblijven. Antonio is nu 74 en nog volop aan het werk. Vroeger spraken we Engels met elkaar, maar de laatste jaren kunnen de gesprekken gemakkelijk in het Portugees. Ook wordt er wijn aangeboden, maar nu wel zelfgemaakte. Uit ervaring weten we dat er niet heel veel alcohol in zit. (In het verleden hebben we wel eens zijn wijn gebruikt (15 liter) om walnotenwijn van te maken, maar dat hebben we hem nooit verteld.) Er staat een pan soep op het fornuis en we mogen onmiddellijk mee-eten en drinken. Het is gezellig en we worden uitgenodigd om de komende zondag te komen op het dorpsfeest. Hoewel er is nauwelijks sprake van een dorp is er wél een kapel en dat is het belangrijkste om feesten te kunnen geven. Allemaal aan lange tafels lunchen en daarna een wedstrijd met driewielers, maar dan wel voor volwassenen. We gaan beslist naar het feest, maar zullen niet meedoen met de wedstrijd. Dat lijkt me slimmer. Antonio gaat voor ons een kastje opknappen en och, die emmers krijgen we ook nog wel eens.

Francine Satijn

Quinta Antes O Vento een ander logeeradres in Portugal

www.quintaantesovento.com

Deze site gebruikt cookies om goed te functioneren.