Costa de Prata

Leuke Plaatsjes

Geniet van het platteland

Zowel direct aan de kust als meer in het binnenland van de Costa de Prata, vind je pittoreske dorpjes. Ga genieten op een pleintje of neem een cerveza op een terrasje.

In Conímbriga is één van de grootste en rijkste Romeinse nederzettingen van Portugal gevonden, en is daarom tot Nationaal Monument verklaard.

De overblijfselen zijn relatief gaaf gebleven. Te zien zijn onder andere een 3 kilometer lang aquaduct, een deel van het forum en een tempel, een aantal graven, vestingmuren met torens, en de fundamenten van een aantal woningen.

In het “Casa dos Mosaicos”, het huis met de mozaïeken, ziet u prachtige decoraties met onder meer geometrische figuren, bloemversieringen, en afbeeldingen van dieren.

In het “Casa das Termas”, het huis van de thermen, zijn de afzonderlijke koude, lauwe en hete baden te herkennen. Ook ziet u er het ook in onze tijd nog gebruikte verwarmingsstelsel waarin door middel van heteluchtcirculatie onder de vloeren de verschillende ruimtes werden verwarmd.

In het bijbehorende Museu Monográfico zijn allerlei objecten te zien die tijdens de opgravingen zijn gevonden, zoals munten en operatiegereedschap.

www.conimbriga.pt

Óbidos Speciaal

Schilderachtig vestingstadje blijft boeien

Ten zuiden van Caldas da Rainha ligt Óbidos. Óbidos is een vestingstadje, gelegen op een heuvel en geheel omgeven door hoge muren. Ooit lag Óbidos aan zee, en was dus van strategisch belang, wat de hoge ligging en hoge muren verklaart. Het stadje was het huwelijksgeschenk van Dom Dinis aan zijn vrouw Isabela. Samen brachten zij hun wittebroodsweken in Óbidos door. Lange tijd was Óbidos de bruidsschat voor elke nieuwe Portugese koningin.

Óbidos, dat in zijn geheel tot monument is verklaard, bestaat uit een wirwar van leuke straatjes met witte huizen, winkeltjes, en restaurantjes. De muur rondom is nog volledig intact, het is daardoor mogelijk - voor de stoeren onder ons - om over de muur helemaal om het stadje heen te lopen.

Vlak voor de ingang vindt u het Turismo kantoor, hier kunt u onder andere plattegrond en uitgebreide informatie over Óbidos krijgen.

Het Castelo

Het Castelo (kasteel) is eeuwenoud. Tijdens de aardbeving van 1755 is het zwaar beschadigd. In de vorige eeuw zijn de ruines herbouwd, en werd het kasteel een poussada. Het was toen de eerste poussada in een historisch gebouw. Helaas is het kasteel niet te bezoeken, het is alleen toegankelijk voor hotelgasten.

Musea

De 3 musea in Óbidos, zijn allen een bezoek zeker waard:

  • Museu Municipal: de schilderijen van Josefa de Óbidos en André Reinoso zijn de belangrijkste stukken van de collectie, naast stukken van andere kunstenaars en stukken over religieuze devotie
  • Parochiemuseum, in de São João Baptista kerk
  • Museu Abílio de Mattos e Silva (1908-1985): tentoonstelling van werken en het leven van de kunstenaar Abílio de Mattos e Silva

Óbidos heeft -voor zo'n klein plaatsje- een groot aantal kerken: Igreja de São João Baptista, Igreja de São Pedro, Capela de São Martinho, Igreja da Misericórdia, Igreja de Santa Maria, Igreja de Santiago, en Igreja da Nossa Senhora de Cormo. Ook deze zijn allen te bezichtigen.

Elk jaar worden er in Óbidos diverse activiteiten georganiseerd. Het Chocoladefestival, de Middeleeuwse markt, het opera festival en het kerstdorp, zijn de toppers en trekken jaarlijks zeer veel bezoekers.

Bij de grote parkeerplaats begint het aquaduct. De bouw ervan begon in de 16e eeuw, in het nabijgelegen Usseira. Het is ongeveer 3 kilometer lang.

Langs de weg tussen Óbidos en Caldas da Rainha ligt de 18e eeuwse zeshoekige Santuario Senhora da Pedra, één van de mooiste barokke gebouwen in Portugal.

Sítio Speciaal

Tandradbaan leidt naar ‘hogere sferen’

Met een tandradbaan komt u van het centrum in Nazaré terecht in Sítio, het hooggelegen deel van de plaats. Op het grote plein bij de kerk Nossa Senhora da Nazaré komt jong en oud bij elkaar, worden de souvenirs aan toeristen verkocht en kan men het dorp en het strand van Nazaré 110 meter lager zien liggen. In de kerk bevinden zich vele azulejos-panelen, waaronder ook Hollandse uit de 18e eeuw.

De Igreja (kerk) da Nossa Senhora da Nazaré (oorspronkelijk uit de 12e eeuw, herbouwd in de 17e eeuw) is betegeld met veel mooie azulejos, maar veel belangrijker is het zwarte Madonna beeld. Tweemaal per jaar is dit beeld het reisdoel van pelgrims: op 15 augustus is het Maria Hemelvaart, en in de tweede week van september is de Romaria da Senhora da Nazaré.

Tegnover de kerk staat een kleine kapel, de Capela da Memória, die eveneens grotendeels met azulejos is bekleed. De kapel herinnert aan het wonder dat een edelman in de 12e eeuw is overkomen: tijdens een jachtpartij zou hij met paard en al in de dikke mist over de rand naar beneden storten, toen de Heilige Maagd aan de rand van de afgrond verscheen. Hierdoor zag de edelman de afgrond op tijd en kon hij zijn voortijdig einde voorkomen.

Aan de westkant van het grote plein kan men afdalen naar de vuurtoren (farol). Hier spat het water van de oceaan hoog op tegen de steile klif.

Ook in Sítio zijn diverse bars, restaurants en terrassen, voor een drankje of een maaltijd.

Glasstad met Engelse twist

Marinha Grande ligt tussen Leiria en de kust. Het is sinds de tweede helft van de 18e eeuw het centrum van de glasindustrie.

De koninklijke glasfabriek (Real Fabrica de Vidros) werd gekocht door een Engelse ondernemer, William Stephens, die onder bescherming van de Marques de Pombal de fabriek verder ontwikkelde en er een school voor glasblazers aan toevoegde. Het hout voor de fabriek kwam uit de dennenbossen in de directe omgeving.

In 1826 is de fabriek aan de staat gegeven en werd daarmee de grootste producent van traditioneel vervaardigd kristal.

In het voormalige huis van Stephens is nu het glasmuseum gevestigd (Museu do Vidro), waar glaswerk uit de 17e tot de 20e eeuw te zien is.

Twee andere musea in Marinha Grande:

Museu Santos Barosa: Santos Barosa is de oudste glasfabriek van Portugal, en nog steeds in bedrijf. Bij de fabriek hoort een museum, de collectie laat zien hoe glas door de eeuwen heen werd gemaakt en gebruikt.

Het Museu Joaquim Correia: de voormalige residentie van een van de meest vooraanstaande families van Marinha Grande. Het huis is 19e eeuws, en huisvest de artistieke nalatenschap van Joaquim Correia. Hij werd in 1920 geboren in een familie van glasblazers. Hij studeerde beeldhouwkunst, eerst in Porto en later in Lissabon. Hij was leerling van bekende kunstenaars als Simões de Almeida (neef), Francisco Franca, Barata Feyo en António Duarte.

We use cookies

Wij gebruiken cookies op onze web site. Sommigen zijn essentieel voor het correct functioneren van de site, terwijl anderen ons helpen om de site en gebruikerservaring te verbeteren (tracking cookies). U kan zelf kiezen of u deze cookies wil toestaan of niet. Let op dat als u onze cookies weigert mogelijk niet alle functies van de site beschikbaar zijn.